Funderingen in schraal beton moeten voldoende sterk zijn om lijnvormige elementen zoals boordstenen, watergreppels en goten duurzaam te ondersteunen. In de praktijk blijkt het echter niet altijd eenvoudig om op iedere boorkern de voorgeschreven minimale druksterkte te behalen.
Om de oorzaken daarvan beter te begrijpen, legde OCW twee proefvakken aan. De onderzoekers bestudeerden onder meer de invloed van de draagkracht van de ondergrond, de tijd tussen vervaardiging en verdichting, de zijdelingse opsluiting en de omstandigheden waarin de boorkernen worden genomen.
De resultaten tonen aan dat de draagkracht van de ondergrond binnen de eerste proefopstelling geen doorslaggevende invloed had op de waargenomen prestaties, al kan deze vaststelling beïnvloed zijn door de zijdelingse opsluiting van het proefvak. In het tweede proefvak bleken de uitvoeringsomstandigheden daarentegen wel van groot belang: een uitgestelde verdichting en het ontbreken van zijdelingse opsluiting gingen gepaard met lagere gemiddelde sterktes en een grotere spreiding van de resultaten.
Zelfs onder optimale omstandigheden blijft een zekere variabiliteit bestaan. Die variabiliteit is ook belangrijk in het kader van de conformiteitscontrole. Zelfs wanneer de gemiddelde sterkte ruim boven de voorgeschreven waarde ligt, kunnen individuele boorkernen lokaal een lagere waarde vertonen dan de vereiste drempel.
Lees de volledige studie en ontdek de conclusies
